Deze morgen (18/10) door Vladimir opgepikt in Listvianka en met het cammionetje naar Irkutsk.   Roy Orbison op de radio, niet direct Russisch maar wel leuk cruisen door de bossen.

Het is even geleden dat ik in Parijs geweest ben, maar de vergelijking tussen Parijs en Irkutsk loopt toch een beetje mank.   Wel een aangename en zeer leefbare stad, je hebt nooit echt het gevoel in een stad met 1 miljoen inwoners rond te lopen.  De vergelijking met Parijs gaat wel op in die zin dat er vrij veel gebouwen staan die nogal Frans aandoen qua stijl.   Zoals alle steden die ik al aangedaan heb worden deze dan weer gecombineerd met de typische Sovjet-bouwstijl.  Typisch voor Irkutsk zijn de vele houten huizen.

Deze morgen werd ik in het hotel opgehaald door Anna.   Anna is een vrolijke 30-jarige inwoonsters van Irkutsk die mij 3 uren door haar stad zou gidsen.  Eén van de stops op de wandeling was het historisch museum van Irkutsk.   Zeer opvallend daar was een landkaart uit 1701 waar naast Cyrillisch ook vrij veel Nederlandse woorden op stonden.   De oorsprong daarvan ligt blijkbaar in het feit dat Tsaar Peter de Grote veel op bezoek was geweest in Nederland om daar de kunst van het schepen bouwen te leren en vanuit die bezoeken zijn veel Nederlandse woorden het Russisch binnen geslopen : matroos, schipper, pels, wachtzaal, …    Van sommigen is dan wel de betekenis gewijzigd, ‘wachtzaal’ betekent vandaag in het Russisch ‘station’.   Opmerkelijk.   Wat trouwens ook opmerkelijk is, is het feit dat ik in anderhalve week werkelijk nog geen enkele “Ollander” ben tegen gekomen.

Ik weet dat ik in herhaling val maar ik blijf het bijzonder vinden hoe de Russen omgaan met hun recente geschiedenis.   Anna heeft een universitair diploma, spreekt vloeiend Engels en Chinees, heeft in Oezbekistan, Moscou, Bangkok, … gewoond, heeft door een groot deel van Europa gereisd, kortom een jongedame met ontwikkeling die al iets gezien heeft van de wereld.   Als je zo iemand over Stalin hoort zeggen : “we hebben een grote prijs betaald maar hij heeft het land wel ontwikkeld en hij heeft de oorlog gewonnen”, dan moet ik toch even slikken.   De man heeft miljoen boeren laten verhongeren, heeft honderduizenden naar de Goelags gestuurd, heeft tienduizenden partijgenoten weggezuiverd, heeft ontelbare soldaten zinloos de dood ingejaagd …
Sjoerd (een collega) citeerde onlangs Stalin : één dode is een drama, een miljoen doden is statistiek.   Zou dat dan de manier zijn waarop de Russen dit bekijken of kijk ik te veel met een Westerse bril ?

De tweede wereldoorlog, de Russen hebben het over de grote pattriotische oorlog, is hier zeer aanwezig in de stad en dat op meer dan 5000 km van waar de Nazi’s ooit geraakt zijn.   In het centrum van de stad is een heel groot monument, met eeuwige vlam waar 6 dagen op 7 “gewaakt” wordt door schoolkinderen (niet op zondag).   Het mogen waken bij de eeuwige vlam is een beloning voor goede resultaten op school.   Iedereen die er voorbijkomt, ook Anna, gaat dat monument heel plechtig aanraken.   Heel speciaal hoe zij op een bijna tedere manier het monument ging aanraken.   Zij vertelde ook over haar oma die het beleg van Leningrad had meegemaakt en hoe zij dat herbeleefde toen ze dement werd.   De aandacht voor die oorlog is op zich meer dan begrijpelijk, er zijn in de tweede wereldoorlog 27 miljoen Russen omgekomen, dit tegenover bijvoorbeeld 400.000 Amerikanen, 85% van alle jongere mannen in Rusland zijn omgekomen in de oorlog.

Verder viel hier pas heel goed op ver ik in Azië ben.   Aan alles wat Anna vertelt voel je hoe ze gericht zijn op het Oosten.   Ze vertelde onder andere dat ze vanuit Irkutsk naar Peking vliegen voor 150 Euro en dat heel veel mensen dat ook doen om te gaan shoppen in het goedkope China.   Je ziet ook in de straten de nabijheid van Mongolië en China, je ziet veel meer Aziatische types in het straatbeeld.

Intussen is ook het raadsel van de rechtssturende auto’s opgelost.   Wat mij niet was opgevallen is het feit dat het altijd Japanse auto’s zijn.   Er worden veel tweedehandse auto’s vanuit Japan verscheept naar Vladivostok.   De inwoners van deze regio vliegen naar Vladivostok en rijden daarna met hun nieuwe Japanse en dus rechtssturende auto’s 4000 km terug naar Irkutsk.

Anna was ook bezoek geweest in België en vond Gent een geweldige stad.   Van Antwerpen had ze nog nooit gehoord 😉   Alle gekheid op een stokje, die city marketing van Gent is dus onwaarschijnlijk efficiënt.   Als je tien jaar geleden in het buitenland vertelde dat je uit de buurt van Gent kwam dan moest je telkens uitleggen dat dit een stad tussen Brussel en Brugge was.   Bijna alle toeristen die ik al tegen gekomen ben en dus ook deze Russische kenden Gent en waren vol lof over de stad.

Verder beetje lomme zondag gehad.   Alleen op stap zijn is speciaal maar af en toe gaat dat ook wel een beetje wegen en vandaag was dus duidelijk zo’n dag.   Ik heb me dus vanavond op mijn laatste Russische avond maar getrakteerd op een stevige steak en afgesloten met mijn eerste wodka(s).  Zal dus goed doen om morgen weer op de trein te zitten en te bewegen.   Bloggen helpt ook.

Vanaf morgen gaat het richting Mongolië, vanuit Ulan Bator trek ik dan onmiddellijk naar Terelj (nationaal park) en staat een kort verblijf en overnachting in een Ger/Yurt op het programma.   Vermoedelijk weer even offline.

NB Anna wist ook te vertellen dat er in deze regio veel geskied wordt …

Vorige pagina
Eastbound
Volgende pagina