Vandaag Suzdal verkent en de beschrijving in de reisgids klopt perfect, het is inderdaad een lieflijk en mooi stadje met enorm veel kerken.   De laatste keer dat ze geteld hebben, was er één kerk per 12 inwoners.   Behalve de vele prachtige kerken en soms rustieke, vrolijke huisjes is er weinig te beleven.   Het is een provinciestadje en dat is ook waarom ik deze stop gekozen heb, het contrast met het drukke Moskou is zeer groot en dat was de bedoeling.   Als er later dit jaar in de fotografie-klas een hoofdstuk “kerken fotograferen met specialisatie Russisch Orthodox” komt, dan heb ik alvast stevig kunnen oefenen.

Langs Suzdal loopt de Kamenska, een klein riviertje, en de wandeling langs die rivier was eigenlijk het mooiste en leukste stuk van de dag.   Voor de vissers onder de lezers (tenminste 2), er wordt ook gevist in de Kamenska.   De eerste vissers die ik tegen kwam waren met een klein kruisnet visjes van ongeveer 5 cm aan het vangen, bittervoorntjes denk ik.   Toen ik met de intussen gebruikelijke gebarentaal vroeg of ze die gingen opeten werd ik zwaar uitgelachen, zullen dus wel aasvisjes geweest zijn.   Twee uur en een tiental kerken later kwam ik diezelfde vissers op een andere stek terug tegen.   Daar waren ze met een klassieke, lange werphengel aan het werk en toonden ze mij vol trots een tiental baarzen die ze gevangen hadden, zo’n 15 tot 20 cm lang (voor de niet-vissers, je moet daar sowieso 5 cm aftrekken).   Deze keer maken zij spontaan eetgebaren …

Je merkt aan alles dat er hier in de zomer veel toeristen komen, waarschijnlijk vooral Russische toeristen.   Nu waren er echter heel veel musea, restaurants en café’s gesloten, het was heel stilletjes.   Hier en daar waren wel nog een paar souvenierkraampjes open en ik kwam één bus echte Aziaten tegen, van het type wat we in Brussel, Gent en Brugge ook zien.

De kerken kan je natuurlijk fotograferen van de buitenkant, maar binnen mag je geen foto’s maken.   Jammer want de meesten zijn ook binnenin zeer mooi.   In een aantal kerken, hier in en in Moskou, ben ik ook binnen gelopen terwijl er een Orthodoxe ceremonie aan de gang was.   De manier waarop de priesters hun gebeden voordragen is indrukwekkend maar vooral de gezangen zijn prachtig.  Creëert echt een soort trance waar je ook als buitenstaander stil van wordt.  Gisteren de romanticus, nu blijkbaar de mysticus aan het woord.

Verder weinig spannende dingen vandaag, rustig gedaan.  Marina is nog steeds niet opgedaagd, de pannenkoeken van Irina waren heerlijk, Boris niet meer gezien vandaag en straks om 1h00 komt Vladimir mij terug oppikken om naar het station te gaan.   Om 2h53 vertrekt mijn trein richting Irkutsk en deze keer is het gemeend.   Irkutsk ligt op 5185 km van Moskou, minus de 191 van gisteren heb ik dus een kleine 5000 km en 5 tijdszones voor de boeg.   De aankomst in Irkutsk is voorzien op zaterdag om rond 3h00.   Ik heb gelezen dat er volop gewerkt wordt aan Wifi op de Trans Siberië maar nog niet alle treinen zijn uitgerust met de nodige apparatuur.  Dus … waarschijnlijk tot zaterdag aan het Baikalmeer.

Vorige pagina
Eastbound
Volgende pagina